چارلز گودیر نخستین پلاستیک مدرن را در سال 1939 با ترکیب لاستیک و گوگرد ساخت. توسعه ی چسب های جدید اغلب با نیاز های صنعتی همخوانی دارد. برای مثال، هنگامی که استفاده از اتومبیل رایج شد، کاربرد استفاده از چسب ها پیشرفته تر شدند تا بتوانند مواد و فشار وارد شده به آن ها را با هم تطبیق بدهند که توانایی اتصال به قطعات خودرو را داشته باشند. چسب های حساس به فشار زمانی که نوار چسب با دیگر مواد فقط با یک فشار کوچک و آرام به هم وصل شدند، اختراع شد. این چسب ها در سال 1845 توسعه پیدا کردند و از آن زمان تا به امروز در حال پیشرفت هستند. بسیاری از چسب های پیشرفته مصنوعی به خاطر جنگ جهانی توسعه یافتند. این چسب ها پیوند های قوی ایجاد می کنند و دارای ویژگی هایی هستند که آنها را برای کاربرد های خاص ایده آل می کند.

چسب ها برای چه کار هایی استفاده می شوند ؟

چسب ها زمانی استفاده می شوند که دو یا چند سطح باید به یکدیگر متصل شوند. زمانی استفاده می شود که ویژگی های خاص آن باعث برتری آن به طور مثال، نسبت به پیچ و مهره می شود یا استفاده از چسب بیشتر باعث پیوند عملی تر و بهتری شود.

چسب ها همچنین در تعمیر بسیاری از وسایل مورد استفاده قرار می گیرند. برای مثال، اقتصاد بازار انواع مختلفی از چسب با ویژگی های خشک شدن سریع و دارای پیوند قوی تبلیغ می کنند. معمولا” برای ظروف شکسته و برای تعمیر چیز هایی که درست کردنشان غیر ممکن یا سخت است، مورد استفاده قرار می گیرد.

چسب ها همچنین به عنوان روکش مورد استفاده قرار می گیرند. آنها به راحتی در یک سطح پخش می شوند. زمانی که خشک می شوند، به طور کامل سطح را پوشش می دهند و مانع از تماس با محیط خارج می شوند؛ همچنین می تواند قدرت مکانیکی را افزایش دهد. در بسته بندی و پیوند قطعات الکترونیکی از چسب استفاده می شود که از اجزا در برابر آسیب های محیطی و مکانیکی محافظت می کند.

تفاوت بین چسب های انفعالی ( واکنش پذیر ) و چسب های غیر انفعالی ( واکنش ناپذیر ) چیست ؟

واکنش پذیری در چسب ها به سختی چسب بستگی دارد. اگر از طریق یک واکنش شیمیایی سخت شود، به آن چسب واکنش پذیر می گویند؛ و غیر از این چسب ها واکنش ناپذیر هستند. مثالی ساده برای فهم بهتر چسب های واکنش پذیر، چسب های دو طرفه مانند لوله های اپوکسی است که به طور گسترده ای در دسترس هستند. واکنش شیمیایی بین دو طرف چسب، باعث سخت شدن چسب می شود. طرف جدا شده در لوله ها ترکیبات نرمی هستند. چسب های حرارتی مثالی برای چسب های واکنش نا پذیر هستند. در این مورد چسب به محض ذوب شدن و قرار گرفتن در محیط، سخت می شوند. هیچ واکنش شیمیایی در سخت شدن مواد دخالتی ندارد.

تفاوت بین چسب های طبیعی با چسب های مصنوعی در چیست ؟

چسب های طبیعی از مواد گیاهی و حیوانی ساخته شده اند. همچنین ممکن است از موادی که از محیط طبیعی جمع شده اند، ساخته شده باشد. چسب های حیوانی در ساخت و تعمیر ابزار های آنتیک مورد استفاده قرار می گیرند. امروزه، چسب های مصنوعی در بسیاری از کاربرد ها جایگزین چسب های حیوانی شده اند، هر چند دیگر انواع چسب های طبیعی هنوز هم بسیار پر طرفدار و مفید هستند.

تفاوت چسب طبیعی با چسب مصنوعی

چسب های مصنوعی از موادی که شامل ترموست ها و الاستومر ها می شود، ساخته شده اند. در ساخت آنها امولسیون ها و ترموپلاستیک ها نیز استفاده شده است. آنها شامل چسب های خانگی بسیار سریع که از لحاظ شیمیایی به عنوان چسب های سایانواکریلیک شناخته شده است، می شوند. بسیاری از برنامه های کاربردی که از چسب استفاده می کنند؛ مانند کاغذ های یادداشت چسبی از چسب های حساس به فشار استفاده می کنند. تعداد زیادی از چسب های مصنوعی مختلف وجود دارد و از قوی ترین و با دوام ترین اپوکسی ها گرفته تا بعضی از چسب هایی با پیوند های سست، در بازار عرضه می شود.

در ادامه این مقاله در مورد اینکه انواع موم ها و چسب ها کدامند ؟ عملکرد هر کدام چگونه است؟ و برای چه چیزی مورد استفاده قرار می گیرند؟ توضیح داده می شود.

چسب های اکریلیک

چسب های اکریلیک قابل اطمینان هستند و در برابر آسیب های ناشی از اشعه ی ماوراء بنفش و نیرو هایی دیگری که چسب ها را می کند، نگه داری می کند. این چسب ها در کاربرد های زیادی به ویژه زمانی که به نیروی زیادی نیاز است، مورد استفاده قرار می گیرد.

چسب اکریلیک

فعال کننده ی چسب، آغازگر ها، و Debonders ( جدا کننده ها )

فعال کننده های چسب، تسریع کننده هستند و زمان لازم برای اتصال به چسب را کاهش می دهند. آغازگر های چسب کمی شبیه به آغازگر رنگ عمل می کنند. آغازگر چسب روی سطحی که چسب باید بچسبد و به اتصال کمک کند، قرار می گیرد. جدا کننده ها، چسب را از روی سطح و بین دو سطح جدا می کنند. جدا کننده های چسب گاهی چسب را نرم می کنند و گاهی هم به طور کامل آنها را حل کرده و از بین می برد.

برس هاس چسب

برس های چسب زمانی که به ظریف کاری و دقت برای استفاده از چسب در برخی موارد نیاز است، بسیار مفید می باشد. آنها می توانند مشکل بیش از اندازه چسب بیرون آمدن از لوله ی چسب، یا زمانی که نیاز به استفاده از چسب کمی است، را برطرف کنند.

چسب های Patch kits

از چسب های Patch kits می توان برای تعمیر تجهیزاتی مانند پیپ استفاده کرد. کیت ها معمولا” شامل Patch هستند و تجهیزاتی که آسیب دیده اند را تعمییر می کند. ممکن است بسته به برنامه ی کاربردی بر تعمیر دائمی یا پایدار تاثیر بگذارد.

چسب های Patch kits

چسب های رسانا

چسب های رسانا چسب هایی هستند که قابلیت جریان الکتریکی را دارند؛ و آنها معمولا” برای تعمیر در تجهیزات الکترونیک مورد استفاده قرار می گیرند.

چسب های Cyanoacrylate

این چسب ها معمولا” با نام تجاری خود شناخته می شوند. چسب های Cyanoacrylate، چسب های ترموپلاستیک هستند که به سرعت متصل می شوند، پیوند بسیار امنی را تشکیل می دهند. این چسب ها به خاطر تعمیر کردن سریعشان و طیف وسیعی از کاربرد های مختلفی که در بازار مصرف دارند، مورد استقبال قرار گرفته اند.

روکش های اپوکسی

روکش های اپوکسی پوشش های محافظتی هستند که اغلب در کاربرد های صنعتی استفاده می شود. دوام بسیار خوب و بالایی دارند؛ اما در برابر اشعه ی UV آسیب پذیر هستند. آنها می توانند در برابر زنگ زدگی و دیگر آسیب های محیطی محافظت ایجاد کنند.

چسب ها و رزین های اپوکسی

به طور کلی محصولات اپوکسی از دو رزین جداگانه تشکیل شده اند، و زمانی که در بعضی از نسبت ها با هم مخلوط می شوند، مواد چسبی بوجود می آورند. چسب بسیار قوی است و قادر به پایداری در برابر آسیب های شیمیایی و آسیب های دیگری که ممکن است در طول زمان اتفاق بیافتد، می باشد. آنها در برخی از برنامه های پر کاربرد برای چسب استفاده می شود.

چسب های نقطه ای و گرد کاغذی

چسب نقطه ای، راهی مناسب برای توزیع چسب است. مقدار بسیار کمی از چسب بر روی کاغذ وجود دارد که برای سطح _معمولا” کاغذ یا پلاستیک_ مورد استفاده قرار می گیرند که باید به سطح دیگری متصل شود. گران نیستند و به طور گسترده در هنر و صنایع دستی استفاده می شود.

چسب های تیوپی جامد ( Glue Sticks )

مقداری چسب که در تیوپ یا لوله قرار می گیرد. این چسب در دمای اتاق جامد است و شکل خود را حفظ می کند. و با کشیدن چسب بر روی سطح مورد نظر می توان از آن استفاده کرد. این چسب پر طرفدار است و برای صنایع دستی و کار های اداری استفاده می شود.

چسب ها و رزین های پلی استر

رزین های پلی استر بسیار مواد تطبیق پذیری هستند و کاربرد های بی شماری مانند لمینت و دیگر چیز ها دارند. چسب های پلی استر از این مواد برای پیوند های بسیار قوی استفاده می کنند که در برابر تهدید های شیمیایی و محیطی مقام هستند. این ها معمولا” در زمینه ی ساخت و ساز و در تولید شیشه های عینک مورد استفاده قرار می گیرند.

چسب های پلی اورتان

این نوع از چسب از پلیمر های اورتان ساخته می شود. این چسب به خاطر ویژگی انعطاف پذیری، مورد توجه قرار گرفته است. می تواند با حفظ کردن تمام پیوند های چسبی خود به شکل های مختلفی در بیاید. این چسب بسیار قوی است و در ساخت و ساز و کار های چوبی ( چوب آلات سازی، نجاری، منبت کاری و …) و تعدادی کاربرد دیگر مورد استفاده قرار می گیرند.

چسب های پلی وینیل استات

این گروه از چسب ها در صنایع چوبی به کار می روند، برای اهداف صنایع دستی و در ساختمان سازی مورد استفاده قرار می گیرد. معمولا” برای سطوح و اشیا حفره دار و پر منفذ استفاده می شود.

ترکیبات چسب های صنعتی

چسب های صنعتی در الکترونیک برای محافظت از اجزا مورد استفاده قرار می گیرند. آنها از دو قسمت تشکیل شده اند؛ که معمولا” بر روی اجزا قرار می گیرند تا آنها را کاملا” بسته بندی کند.

عملکرد چسب ها

رزین ( لاسیتیک ) و چسب های تماسی

این چسب ها با نام رزین سیمانی و سیمان تماسی شناخته شده اند که پیوند بسیار سریعی را ایجاد می کنند. این ترکیب شامل رزین نئوپرن است که شامل بخشی از نام بعضی از برند ها نیز می باشد.

چسب های قطره ای

چسب های قطره ای معمولا” در هنر و صنایع دستی استفاده می شود؛ اگر چه در صنعت و کاربرد های سنگین نیز به همان خوبی مورد استفاده قرار می گیرد. روش کاربرد این است که چسبنده ها را مشخص کنید و بسیار راحت است.

چسب قطره ای

Surface Mount  و چسب های سیلیکونی

چسب هایی هستند که در الکترونیک استفاده می شوند. اجزای تخته مدار چاپی ( PCB ) را به تخته خود متصل می کنند. اغلب بسیار سریع خشک می شوند و ریختن در سرنگ یا در شکل های دیگر برای استفاده برنامه های مختلف راحت و مناسب است.

چسب های حرارتی

چسب های حرارتی در الکترونیک و دیگر برنامه ها استفاده می شود. قادر به جا به جایی گرما بین سطوحی که قرار است پیوند ایجاد شود، می باشد. برای مثال در انتقال گرما از یک پردازنده به یک گرماگیر که به آن متصل است، مورد استفاده قرار می گیرد.

چسب های حرارتی

چسب های قطره ای Thread Locking

این چسب ها برای ارائه ی مهر و موم های بین لوله های رشته ای، پیچ و مهره ها و چرخ دنده ها و سطوح دیگری که ممکن است مشکل نشتی و شل شدن پیدا کرده باشند، مورد استفاده قرار می گیرد. چسب های قطره ای می توانند مهر و موم بسیار موثر و خوبی را درست کنند. در انواع مختلفی از نقاط قوت و مدل های مناسب برای برنامه های مختلف کاربرد دارند.

بسته های چسبی نگه داری و تعمیر خودرو

این ها چسب هایی هستند که برای تعمیر و بهبود تجهیزات خودرو مورد استفاده قرار می گیرند. آنها اغلب برای اتصال واشر و به ایجاد بهتر مهر و موم ها در اجزایی که به هم وصل شدند، مورد استفاده قرار می گیرند تا از نشتی جلوگیری کنند.

چالشی مهم برای تولیدکنندگان و مصرف کنندگان چسب ، جایگزینی سیستم های چسبنده بر اساس حلال های آلی با سیستم های مبتنی بر آب است. این روند از سوی محدودیت های استفاده از ترکیبات آلی فرار(VOC)، که شامل حلال هایی است که در جو منتشر می شوند و باعث کاهش دفع اُزون می شود. در واکنش به قوانین زیست محیطی، چسبهای مبتنی بر امولوسیون های آب در حال توسعه و انتشار هستند و استفاده از چسبهای مبتنی بر حلال ها به پایان رسیده است.

انواع پلیمر ذکر شده در بالا در تعدادی از انواع کاربردی چسب استفاده می شود. این انواع کاربردی در زیر شرح داده شده است.

درست کردن چسب

چسب (سیمان) اتصالی :

چسب های اتصالی یا سیمان ها معمولا بر اساس محلول های حلال نئوپرن هستند. آنها به دلیل اینکه برای هر دو سطح پیوند استفاده می شود به این اسم نامیده شده اند. پس از تبخیر حلال، هر دوسطح ممکن است به شکل یک پیوند قوی با مقاومت بالا به نیروی اتصال دو سطح، متصل می شوند. سیمان های اتصالی به طور گسترده ای در مونتاژ قطعات خودرو، مبلمان، کالاهای چرمی و ورقه های تزئینی استفاده می شود. آنها در اتصال دادن و پیوند پلاستیک ها موثر اند.

ساختار چسبنده ها :

ساختار چسبنده ها چسبی است که به طور کلی دارای قابلیت باربری خوب، دوارم طولانی مدت و مقاومت در برابر گرما، حلال ها و فرسودگی می باشد.

نود و پنج درصد کلیه ی ساختارهای چسبی که در ساخت تجهیزات اصلی استفاده می شوند، به شش خانواده ی ساختار چسبی تقسیم می شوند :

۱_ اپوکسی ها، که دارای مقاومت بالا و درجه حرارت خوب و مقاومت در برابر حلال ها هستند.

۲_ پلی اورتان ها، که انعطاف پذیر هستند، دارای ویژگی های خوب لایه ای هستند و مقاوم در برابر صدمه و فرسودگی هستند.

۳_ آکریلیک ها، یک خانواده تطبیق پذیر چسبی که به قطعات چوب پیوند خورده، به سرعت خشک می شود و به طور کل خواص خوبی دارد.

۴_ بی هوازی ها یا آکریلیک فعال در سطح، که برای اتصال (پیوند) قطعات فلزی رشته ای و اشکال استوانه ای مناسب است.

۵_ سایانوآکریلیک، که به سرعت به پلاستیک و لاستیک پیوند می خورند، اما مقاومت دمایی و رطوبتی محدودی دارند.

۶_ سیلیکون ها که انعطاف پذیر هستند، خارج از فضاهای بسته خوب عمل می کنند و خواص مهر و موم خوب را فراهم می کنند. هر یک از این خانواده ها می توانند برای ارائه ی چسب هایی که دارای طیف وسیعی از خواص فیزیکی و مکانیکی، سیستم درمان و تکنیک های کاربردی، اصلاح شوند.

تبلیغات :

پلی استرها، پلی وینیل ها و رزین های فنولیک همچنین در کارهای صنعتی استفاده می شود، اما فرآیند و عملکرد محدودی دارند. چسب های درجه حرارت بالا، مانند پلی آمیدها، بازار محدودی دارند.

چسب های مایع – حرارتی :

چسب های مایع_ حرارتی در بسیاری از برنامه های غیرساختاری استفاده می شوند.

براساس رزین های ترموپلاستیک، که بدون تخریب در دماهای بالا ذوب می شود، این چسب ها به عنوان مایع داغ برای چسبندگی استفاده می شود.

پلیمرهای معمولی که مورد استفاده قرار می گیرند شامل:  پلی آمیدها، پلی استرها، اتیلن ونیلی استات، پلی اورتان ها و انواع پلیمر های متحد و الاستومرها، مانند: لاستیک بوتیل، کوپلیمر اتیلن، پروپلین و لاستیک بوتادین_استیرن می شود.

چسب های داغ مایع، کاربرد گسترده ای در زمینه های خودرو و لوازم خانگی پیدا می کنند. فایده ی آنها، گرچه، به دلیل  کمبود مقاومت در دمای بالا محدود است. بالاترین دمایی که برای چسبهای داغ مایع استفاده می کنند در محدوده ی دمایی ۴۵ تا ۶۴ درجه سانتی گراد (تقریبا ۱۰۰_۱۵۰ درجه فارنهایت) است.

به منظور بهبود در عملکرد در دماهای بالاتر، به اصطلاح ساختار داغ مایع_ ترموپلاستیک ها با واکنش اورتان ها، اورتان های قابل مرطوب شدن ، یا پلی اتیلن اصلاح شده سیلان، تغییر می کند.

چنین تغییراتی می تواند چسبندگی پوسته را افزایش دهد، قابلیت حرارتی بالاتری (در محدوده ی ۷۰_۹۵ درجه سانتی گراد/۱۶۰ تا ۲۰۰ درجه فارنهایت/) داشته باشند و مقاومت در برابر اشعه ی فرابنفش افزایش و بهبود پیدا کند.

چسب های حساس به فشار :

چسب های حساس به فشار یا PSAها، در بازارهای صنعتی و تجاری درشکل نوارهای چسبی و فیلم ها به منظور استفاده در بسته بندی، نصب و اتصال، پوششی و کارها و برنامه ای الکتریکی و جراحی ها وجود دارد.

PSA ها زمانی که سطوح تحت فشار دمای اتاق هستند قادر به نگه داشتن هم هستند. (تفاوت بین این چسبها و اتصال های سیمانی این است که دومی نیازی به فشار برای پیوند ندارد. )

موارد مورد استفاده برای سیستم های PSA شامل رزین های طبیعی و مصنوعی، الاستومرهای ترموپلاستیک، پلی آکریلت ها، اِترهای پلی وینیل آکیل و سیلیکون می شود.

این پلیمر ها در هر دو فرمولاسیون مبتنی بر حلال و مایع داغ، به صورت پوشش بر روی سطح کاغذ، سلفون، پلاستیک فیلم، پارچه، یا فویل فلزی استفاده می شود. همانطور که فرمولاسیون چسبهای مبتنی بر حلال در پاسخ به مقررات زیست محیطی حذف می شوند، از PSAهای مبتنی بر آب استفاده بیشتری می شود.

چسب هایی با اشعه ی ماوراء بنفش :

در اویل دهه ی ۹۰، چسب های درمانی اشعه ی ماوراء بنفش در دسترس قرار گرفت، اما با پیشرفت در فن آوری هاس شیمیایی و تجهیزاتی در طول دهه ی ۱۹۸۰ به سرعت پیشرفت کرد. این نوع از چسبها شامل مونومر (که همچنین به عنوان حلال نامیده می شود) می شود و یک پلیمر با وزن مولکولی کم آغازگر نوری ( آزاد شدن یک یا چند الکترون یک جسم در اثر تشعشع) ترکیب می شود. آغازگرهای نوری ترکیباتی هستند که در معرض اشعه ی ماوراء بنفش به رادیکال های آزاد تجزیه می شوند. رادیکال ها شامل پلیمریزاسیون مونومرها و پری پلیمرها هستند، بنابراین، کامل کردن زنجیره ی توسعه ی پیوندی نیازمند شکلی از چسب است. به خاطر دمای کم فرآیند و پلیمریزآسون بسیار سریع (از ۲ تا ۶۰ ثانیه) چسبهای اشعه ی ماوراء بنفش پیشرفت بسیار سریعی در الکترونیک صنعت اتومبیل و در بخش پزشکی ایجاد کردند.

آنها عمدتا از فرمولاسیون های آکریلیک از سیلیکون ها، اورتان ها و متاکریلات ها تشکیل شده است. ترکیب فرمولاسیون نقشه ی اشعه ی ماوراء بنفش گرمایی نیز موجود است.

چسب و چسبندگی :

چسب و چسبنده ها تقریبا در همه جا از کارخانجات و آشپزخانه های خانگی، از مکان های ساختمانی تا کلاس های هنر مهدکودک استفاده می شود. چندین روش وجود دارد که بفهمیم چسبهای مختلف چه تفاوت هایی با هم دارند. بعضی از منابع طبیعی گرفته شده است و بعضی ها کاملا از مواد مصنوعی که از آزمایشگاه ها خارج شده است، به دست می آیند. بعضی از چسبها پس از یک واکنش شیمیایی سخت می شوند و بعضی ها فقط به تغییر دما برای سختی نیاز دارند و بعضی هم فقط نیازمند یک فشار هستند.

چسب ها به طور صریح صدها هزار سال مورد استفاده قرار گرفته اند. آنها در بسیاری از موارد گزینه های سودمندی هستند، به ویژه هنگامی که استفاده از برخی گیره های مکانیکی غیر عملی باشد. آنها به عنوان مواد رنگ آمیزی، در قوطی اسپری ها، در شکل چوب و در بطری ها با اپلیکاتور می آیند. آنها معمولا ارزان هستند و در بعضی موارد، می توانند برای یک عمر نگه داشته شوند و اغلب آنها می توانند به مراتب طولاتی تر از آن باشد.

از گودال های قیر پیش از  تاریخ تا پیشرفته ترین آزمایشگاه های جهان، بشر  به طور پیوسته در آن پیشرفت کرده است و استفاده های جدیدی برای چسب پیدا کرده است.

سریش چیست ؟

سریش ماده ای است که اجازه می دهد دو سطح به هم پیوند بخورند. این واژه را معمولا می توان با چسب جایگزین کرد. چسب ها اغلب برای کاربردهای خاص، چسب چوب، نخ و… به بازار عرضه می شوند، نه بر اساس ترکیبات شیمیایی آنها، مانند پلی اورتان یا اپوکسی.

چسب

چسب چیست ؟

چسب مواد را کنار هم نگه می دارد. انواع مختلفی وجود دارد، اما همه ی انواع مختلف در اصل چیز مشابه ای را توصیف می کنند. سیمان، موم و دیگر کلمات همه به چسب برمی گردند. چسب های طبیعی و مصنوعی برای استفاده موجود است. محدوده ی آنها از چسبهایی است که به اندازه ی کافی قوی هستند که قسمتی از ساختار ساختمان را نگه دارد و چسبها یی که ضعیف هستند و برای کاغذ و سطوح سبک دیگر که زیر فشار قوی ای قرار نمی گیرند، استفاده می شود‌. چسب ها همچنین به عنوان پوشش استفاده می شوند. این گاهی اوقات بر روی سطوح که در تماس با بسیاری از آلاینده ها_ شامل : کفپوش یا روی سطوحی که در معرض خوردگی و زنگ زدگی هستند انجام می شود.

تاریخ چسب و موم :

چسب ها در یک شکل و یا دیگر اشکال برای صدها هزار سال است که استفاده شده اند.

قیر اولین چسبی بوده که بشر از آن استفاده کرده است. چسبهای طبیعی از آن زمان تاکنون در اشکال مختلف استفاده شده اند و هیچ تغییری در طبیعت چسب اتفاق نیفتاده است. همه چیز از رزین درخت تا صمغ گیاهان به عنوان چسب سال ها استفاده شده است. مصریان از چسبهای حیوانی در ساخت بعضی از اشیاء استفاده می کردند. چسب ها در اوایل هزاره ی اول توسط یونانی ها و سپس رومی ها پیشرفت کرده است. آنها شروع به استفاده از مواد مختلف به عنوان چسب کردند. ملات یک نوع چسب است، که توسط رومی ها به خوبی توسعه یافته است.

سازنده های مبلمان و سازنده های اسباب شروع به استفاده از چسب در کارشان در سال ۱۵۰۰ در اروپا کردند.

چسب، گرچه در بیشتر قسمت ها، برای قرن ها دست نخورده باقی ماند. اما در اواخر قرن ۱۷، چسب برای اولین بار در اندازه های صنعتی تولید شد. چسب های حیوانی برای قرن ها پرطرفدار باقی ماندند، با ماهی و پوشش برای تولید چسبهای معتبر  استفاده می شد. نشاسته استفاده می شد و هنوز هم در بعضی از کارها استفاده می شود‌.

چسب صنعتی می تواند جایگزین چسب های معمولی، سیمان، لعاب یا خمیر شود. چسب صنعتی به هر ماده ای گفته می شود که به یک سطح یا هر دو سطوح دو ماده جداگانه زده می شود تا آن ها را به هم متصل کند و از جداشدگی شان جلوگیری کند.

استفاده از این چسب ها مزایای بسیار زیادی دارد و نسبت به دوختن، اتصال مکانیکی، اتصال گرمایی و… کاربرد بیشتری نیز دارد. از این مزایا می توان به توانایی اتصال مواد مختلف، توزیع متعادل تر تنش در حول مفصل، اقتصادی بودن این پروسه مکانیکی ساده، بهبود جنبه زیبایی طراحی و افزایش انعطاف پذیری طراحی اشاره کرد.

معایب استفاده از این چسب ها نیز شامل کاهش توانایی در دماهای بالا، ضعف نسبی در اتصال اشیا بزرگ که دارای سطح تماس کوچکی با هم هستند و سختی بیشتری هنگام جداسازی دو جسم در هنگام انجام تست ها، می شود. چسب ها معمولا بر اساس میزان چسبندگی شان طبقه بندی می شوند. پس از آن نیز به دو دسته چسب های واکنش دهنده و غیر واکنش دهنده تقسیم می شوند که در واقع بیان می کند که آیا چسب برای سخت شدن و خشک شدن، واکنش شیمیایی می دهد یا خیر. همچنین میتوان آنان را بر اساس آنکه ماده خام آنان از منبعی طبیعی به دست آمده یا توسط واکنش های فیزیکی تولید شده، به دو دسته طبقه بندی کرد.

چسب صنعتی هم چنین به نام سوپرچسب ها یا چسب های فوری شناخته می شوند، فاقد حلال هستند و زمان خشک شدن کوتاهی دارند. این چسب ها به خاطر نوع چسبندگی خارق العاده شان، شناخته می شوند و بسیار سریع عمل می کنند. این چسب ها در عرض چندین ثانیه در حضور یک سطح ضعیف همانند سطح مرطوب و با گستره ی وسیعی از لایه ها به خوبی اتصال برقرار می کنند.

استفاده از چسب در گذر زمان

تولید و مصرف چسب از گذشته دور رایج بوده است. در قدیم، از موادی چون قیر،صمغ درختان و سیریش به عنوان چسب استفاده می‌کردند. تا قرن نوزدهم چسب‌ها منشاء حیوانی و یا گیاهی داشته‌اند. چسب‌های حیوانی بطورعمده بر مبنای کلوژن بودند که پروتئین اصلی پوست، استخوان و رگ و پی است و چسب ‌های گیاهی از نشاسته و دانه ‌های گندم، سیب زمینی و برنج تهیه می ‌شدند.

کاربردهای متنوع چسب‌

از قرن نوزدهم به بعد با پیدایش چسب ‌های سنتتیک که درآزمایشگاه ها پلیمر ساخته شده اند، چسب‌های گیاهی و حیوانی از صحنه خارج یا بسیار کمرنگ شدند. صنعت چسب به صورت گسترده ای در حال رشد می باشد و تعداد محدودی وسایل مدرن ساخت بشر وجود دارد که از چسب در آن ها استفاده نشده است. دراتصالات اغلب وسایل، از یک جعبه بسیار ساده تا هواپیمای پیشرفته بوئینگ ۷۴۷، از چسب استفاده شده است.

اجزای تشکیل دهنده چسب‌ها

چسب‌ها، همگی حاوی پلیمرهستند. پلیمرها در حین سخت شدن چسب‌ها به وسیله واکنش شیمیایی به پلیمر افزایشی یا پلیمر تراکمی تبدیل می ‌شوند. پلیمرها به چسب ‌ها قدرت چسبندگی می ‌دهند. می ‌توان آن ها را به صورت رشته ‌هایی از واحد های شیمیایی در نظر گرفت. پلیمرها در دماهای بالا مایع می شوند و در حلال‌ های مناسب حل می ‌گردند. خاصیت مایع شدن آن ها در چسب ‌های حرارتی و خاصیت حل شوندگی آن ها در چسب ‌های بر پایه حلال، یک امر مهم و اصلی می ‌باشد. پلیمرهای شبکه ‌ای در صورت گرم شدن مایع نمی شوند و ممکن است در حلال ‌ها حل نشوند.

افزودنیهای دیگر به چسب

بسیاری ازچسب‌ ها، علاوه بر مواد پلیمری دارای افزودنی هایی هستند، از قبیل:

– مواد پایدارکننده که مقاومت در برابر تخریب توسط اکسیژن و اشعه را افزایش می دهند.

– مواد نرم کننده که قابلیت انعطاف را افزایش می‌ دهند.

– مواد پرکننده معدنی که میزان سخت شدن را کاهش می ‌دهند و خاصیت مایع شدن را تغییر می دهند.

چسب های صحافی بسته به نوع کاربرد، انواع و اقسام مختلفی دارند. اغلب چسب های مورد استفاده در این صنعت با پایه های رزینی و پلیمری هستند و در دسته ی چسب های ترموپلاستیک قرار دارند. چسب های مصرفی به دو دسته تقسیم می شوند: چسب های گرم و چسب های سرد.

از گذشته برای صحافی کتاب، شیوه های گوناگونی وجود داشته است. در روش های ابتدایی، انتهای کتاب ها دوخته میشد. با گذشت زمان و به وجود آمدن برخی از چسب های جدید، از چسب هایی با منشا حیوانی و سپس از چسب‌ های سیلیکاتی و پلی وینیل استاتی استفاده میشد. در سال ‌های اخیر تیراژ کتاب بسیار افزایش یافته است و با توجه به سرعت صحافی پایین با چسب های سنتی، عموماً مشکلات زیاد در تحویل کتب ایجاد میشد. با ارائه چسب ‌های گرم و سرد و با استفاده از دستگاه ‌های اتوماتیک سرعت صحافی افزایش خیلی بالایی داشته است. امروزه با استفاده از این چسب ها امکان صحافی چند هزار جلد کتاب در یک ساعت نیز ایجاد شده است.
چسب‌های صحافی ترکیبی از چند پلیمر، عوامل چسبنده، اصلاح کننده ویسکوزیته و پایدار کننده‌ های حرارتی می ‌باشند. با تغییر مقدار هریک از این اجزاء می توان خواص متفاوتی از چسب‌ های گرم به دست آورد. لازم به ذکر است که در انتخاب یک چسب بایستی پارامترهای مختلفی بررسی شوند. رنگ، ویسکوزیته، زمان گیرایی، نقطه نرم شوندگی، میزان چسبندگی، قیمت و شرایط مصرف مثل نوع دستگاه و نوع جلد، مشخص کننده نوع چسب مصرفی می ‌باشد.

چسب های سرد و کاربردهای آن

به طور کلی چسب های سرد برای عطف کتاب به کار گرفته می شوند. در کارگاه های کوچک صحافی، از این چسب ها به صورت دستی استفاده می شود و با برس اعمال می شوند. در چاپخانه های بزرگتر، دستگاه های متنوعی برای اعمال این قبیل چسب ها وجود دارد. خاصیت اصلی این چسب های سرد، نگهداری عطف کتاب است. به صورتی که فرم یکپارچه در حین استفاده از کتاب حفظ گردد.

این چسب ها بر پایه پلی وینیل استات تولید می شوند و در دسته ارزانترین و در دسترس ترین چسب ها طبقه بندی می شوند. عموما از این چسب ها با نام چسب چوب یاد می شود.

چسب های گرم و کاربردهای آن

چسب های گرم نیز عمدتا برای عطف کتاب به کار می روند. این چسب ها عموما بر پایه اتیل وینیل استات یا سنتتیک رابر هستند و تفاوت آن ها در مواد افزودنی دیگری است که بسته به فرمولاسیون آن ها متغیر است. با توجه به انواع کاغذهای موجود در بازار، این چسب ها نیز گستردگی زیادی دارند. به صورت کلی، چسب های گرم با توجه به کاغذهای تحریری، کاغذهای گلاسه و گرماژهای متفاوت مورد استفاده قرار می گیرند و با توجه به کاغذ و جلد مورد استفاده برای این کار تعیین می شوند.

چسب های صحافی گرم بهترین چسب هایی هستند که در جلدسازی و شومیز کردن به خصوص برای کتاب مورد استفاده قرار می ‌گیرند. این چسب ها به صورت جامد هستند و در حرارت خاصی مایع می ‌شوند و بسته به کارخانه سازنده زمان چسباندن آن از ۱۰ ثانیه تا ۵۰ ثانیه متغیر می ‌باشد.

این چسب ها حتما باید با دستگاه چسب گرم مورد استفاده قرار بگیرند و نمی‌ توان با قلمو از آن ها استفاده کرد. خاصیت خوب این چسب ها این است که آب در آن ها نفوذ نمی کند و دچار حفره نمی شوند.Bottom of Form

 

چسب‌ های اپوکسیدی :

اپوکسیدها، بهترین نوع چسب های ساختمانی هستند و بیشترین کاربرد را دارند. چسب‌چوب، فلزات، شیشه، بتن، سرامیک‌ها و‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ پلاستیک ‌های سخت به خوبی با این چسب ها می ‌چسبند و در مقابل روغن‌ها، آب، اسیدهای رقیق، بازها و اکثر حلال ‌ها مقاوم هستند. بنابراین کاربرد بیشتری در چسباندن کفپوش ‌های وینیلی درسرویس ‌های بهداشتی و مکان‌های خیس و به سطوح فلزی دارند.

چسب ‌های فنولیک برای فلزات :

وقتی که فنل با مقدار اضافی فرمالدئید تحت شرایط بازی در محلول آبی واکنش کند، محصول به دست آمده فنولیک نامیده می شود. برای جلوگیری از تشکیل حفره ‌های پر شده از بخار در اتصالات چسب‌ های فنولیک تحت فشار، معمولا بین صفحات پهن فولادی گرم شده، هیدرولیک سخت پرس می‌شود. به دلیل شکننده بودن فنولیک ها، پلیمرهایی از جمله پلی وینیل فرمال، پلی وینیل بوتیرال، اپوکسیدها و لاستیک نیتریل اضافه می‌شود تا سخت ‌تر شوند.

چسب ‌های تراکمی فرمالدئید برای چوب :

اکثر چسب‌ های مورد استفاده برای چوب نتیجه تراکم فرمالدئید با فنول و دی هیدروکسی بنزن هستند. بقیه با اوره یا ملامین متراکم می‌ شوند.

چسب‌ های آکریلیک :

چسب‌ های ساختاری که شامل آکریلیک هستند، در دمای محیط توسط افزایش رادیکال آزاد سخت می ‌شوند. چسب های آکریلیک قابل استفاده برای پر کردن اتصالات، درزگیری چهارچوب در و پنجره، دودکش، ترک های دیوار گچی و قابل استفاده روی چوب، شیشه، فلز، سفال، کاشی، سرامیک و پلاستیک می باشد.

چسب‌ های غیر هوازی :

چسب ‌های غیر هوازی در نبود اکسیژن که یک بازدارنده پلیمر شدن است، سخت می شوند. این چسب‌ ها اغلب بر پایه دی متاکریلات‌ هستند. از این چسب‌ ها، اغلب در محل اتصال چرخ دنده ها، قفل رزوه و برای تقویت اتصالات استوانه ای استفاده می شود.

چسب های پلی سولفیدی :

پلی سولفیدها در ابتدا به عنوان دزدگیر استفاده می‌ شدند و به عنوان یک جزء مهم دزدگیری در لبه ‌های آینه‌ های دوبل استفاده می شدند. چسب های پلی سولفیدی واحدها را کنار هم نگه می دارند و مانعی در برابر نفوذ رطوبت ایجاد می کنند. این چسب ها از کلرواتیل فرمال و سدیم پلی سولفید تهیه می‌ شوند و به منظور کاهش قیمت از پرکننده های معدنی در آن ها استفاده می ‌شود. به عنوان نرم کننده، از فتالات‌ ها و معرف ‌های جفت کننده سیلانی استفاده می‌ شود و عامل سخت کننده آن ها شامل دی اکسید منگنز و کرومات است.

چسب های آکواریوم :

چسب‌های یک جزئی سیلیکونی اغلب به چسب های آکواریوم معروفند و شامل پلی دی متیل سیلوکسان با جرم ‌های مولکولی هستند. این چسب ها توسط رطوبت و اتمسفر هیدرولیز می شوند و بعدا با خشک شدن متراکم می ‌شوند. چسب ‌های سیلیکونی نرم و مطلوب هستند و دارای مقاومت محیطی و شیمیایی خوبی هستند. این چسب‌ ها به عنوان بهترین پوشش برای استفاده در محیط های مرطوب و خیس شناخته شده ‌اند. این چسب در بازار ایران با نام چسب آکواریوم شناخته می شود. این چسب کاربردهای زیادی دارد و در اکثر محیط ها و منازل پیدا می شود.