چسب

در طول زمان و در طول توسعه ی آن، چسب جایگاه ثابتی در افزایش فرایند تولید به دست آورده است. تقریبا سخت است در اطرافمان محصولی پیدا کنیم که در آن حداقل یک چسب به کار نرفته باشد. یعنی بر روی یک بطری نوشیدنی، پوشش های محافظ در اتومبیل و یا در پروفیل قاب های پنجره برچسب به کار رفته است. محققان بازار پیش بینی کرده اند که ۵۰ میلیارد دلار گردش مالی چسب در بازار جهانی در سال ۲۰۱۹ باشد. به ویژه، توسعه ی اقتصادی در کشورهای در حال توسعه و نوظهور، مانند؛ چین، هند، روسیه و برزیل باعث افزایش تقاضا برای چسب درآینده خواهد شد.

چسب

انواع چسب ها :

چسب ها معمولا بر اساس روش های چسبندگی سازماندهی می شوند. سپس آنها را در گروه چسبهای انفعالی و غیر انفعالی سازماندهی می کنند و به اینکه چسب به فرایند شیمیایی واکنش نشان می دهد اشاره می کنند. متناوبا می توانند آنها را با مایه ی خام طبیعی، یا با منابع مواد مصنوعی، یا با آغاز فاز فیزیکی شان طبقه بندی کرد. دو نوع چسب وجود دارد که سخت خشک می شوند. چسبهای مبتنی بر حلال  و چسب های پراکنده ی پلیمری که به عنوان چسب امولسیون ( تعلیق جسمی به صورت ذرات ریز و پایدار در محلول) نیز شناخته می شود.

چسبهای مبتنی بر حلال، ترکیبی از مواد تشکیل دهنده ( معمولا پلیمرها) حل شدنی در یک حلال هستند. چسب سفید ، چسبهای اتصالی و سیمان نرم از خانواده چسب های خشک کن هستند.

همانطور که حلال تبخیر می شود، چسب هم سفت می شود. بسته به نوع ترکیب شیمیایی چسب، آنها به مواد مختلف به مقادیر درجه و شدت کمتر و بیشتر پیوند می خورند.

چسب انتشاری پلیمری که تجزیه نور شیری_سفید دارند اغلب بر اساس پی وی سی استات( PVAC)هستند. آنها به طور گسترده در صنایع چوبی و بسته بندی استفاده می شوند. آنها همچنین در پارچه ها و ترکیبات بافتی و در محصولات مهندسی مانند بلندگوهای مخروطی استفاده می شوند.

چسب های حساس به فشار

چسبهای حساس به فشار (PSA) از طریق برنامه ی استفاده از سرعت و فشار نور برای پیوند چسب با نوار چسبی تشکیل می شوند. آنها برای ایجاد تعادل بین جریان و مقاومت برای جاری شدن طراحی شده اند. شکل قراردادی است، چون چسب به اندازه کافی برای جریان پیدا کردن برای پیوند نرم است. (مثل رطوبت). پیوند دارای قدرت است، به این دلیل که چسب به اندازه کافی برای مقاومت در برابر جریان زمانی که فشار پیوندی درخواست شده سخت است. هنگامی که چسب و پیوستگی در مجاورت یکدیگر هستند، تعاملات مولکولی، مانند وان در والس، درگیر پیوند می شوند و به طور قابل توجهی به قدرت نهایی خود کمک می کند. پی ای اس ها (PAS) برای برنامه های دائمی یا قابل جا به جایی طراحی شده اند. نمونه هایی از برنامه های دائمی شامل برچسبهای ایمنی برای تجهیزات برق، نوار فویل برای خطِ کاری HVAC، نصب و راه اندازی لوازم داخلی خودرو و تعدیل کننده ی صدا / لرزش فیلم ها.

برخی از PSA ها ی دائمی با کارایی بالا چسبندگی بالایی از خود نشان می دهند و می توانند در هر سانتیمتر مربع کیلوگرم ها وزن را در محل اتصال حتی در دماهای بالا پشتیبانی کند.

پی اس های (PSA) دائمی، در ابتدا ممکن است قابلیت حذف شدن (برای مثال برای پوشاندن کالاهای بدون برچسب) و ایجاد چسبندگی در پیوندهای دائمی پس از چند ساعت یا چند روز را داشته اند

چسبهای قابل برداشت برای یک اتصال موقت طراحی شده اند و به طور کامل می توانند پس از ماه ها یا سال ها بدون باقی گذاشتن لکه ای روی محل اتصال جدا شوند.

چسب های قابل برداشت، در برنامه هایی مانند سطح محافظتی فیلم ها، نوارهای پوشاننده، نشانه ی کتاب و کاغذ های یادداشت، برچسب های بارکدها، برچسب های قیمت گذاری، مواد تبلیغاتی گرافیکی و در تماس و در رابطه به پوست (پوشش های نگه داری زخم_چسب زخم_ الکترودهای EKG، نوارهای ورزشی ، بسته های دارویی ضد درد و ترانسمی و … ) استفاده می شود.

بعضی از چسبهای قابل برداشت برای استفاده مکرر (چسباندن و کندن) طراحی شده اند. آنها چسبندگی کم و پایینی دارند و نمی توانند وزن زیادی را پشتیبانی کنند.

چسبهای حساس به فشار در یادداشت های پستی استفاده می شود. چسبهای حساس به فشار، هم در قالب مایع و هم در شکل ۱۰۰ درصد جامد تولید می شوند. کالاهایی که از PSAهای مایع در پوشش چسبی  و حلال های که زود خشک می شوند یا حامل آب ساخته شده اند. آنها ممکن است برای آغاز فرایند پیوند و یا افزایش وزن مولکولی بسیار گرم می شوند.

۱۰۰ درصد PSA های جامد ممکن است با ویسکوزیته ی کم پلیمری که پوشش داده شده است و سپس برای افزایش وزن مولکولی با پرتو واکنش نشان می دهد و به شکل چسب در می آیند. یا مواد ویسکوزیته ی آنها ممکن است بالا باشد که برای رساندن ویسکوزیته ی آن به حداقل که اجازه پوشش داشته باشد گرم می شود و تا زمان شکل نهایی شان خنک می شوند.

مواد خام اصلی برای PSA ها پلیمرهایی برمبنای آکریلیک هستند.

تماس یا اتصال

چسبهای تماسی در پیوندهای قوی با مقاومت برشی قوی مثل ورقه ورقه شدن از جمله پیوند فرمیک به پیشخوان چوبی و کفش به عنوان اتصال دهنده ی تخت بیرونی کفش با درونی آن استفاده می شود. رزین طبیعی و پلی کلروپران ( نئوپرن(لاستیک مصنوعی مقاوم در برابر گرما) ) معمولا از چسبهای تماسی استفاده می کنند. هر دوی این الاستومرها تحت فشار کریستالیزه شدن(تبلور) قرار می گیرند.

چسبهای تماسی باید برای هر دو سطح به کار برده شود و باید گاهی اوقات اجازه بدهیم قبل اینکه دو سطح را به هم فشار بدهیم خشک شود. بعضی از چسبهای تماسی نیازمند ۲۴ ساعت زمان برای خشک شدن سطوح هستند تا بشود آنها را بهم چسباند. هنگامی که سطوح به هم فشار داده می شوند و روی هم قرار می گیرند ، پیوند بسیار سریع شکل می گیرد. معمولا ضروری نیست که مدت زیادی را صرف فشار دادن کرد، بنابراین نیاز کمتری به گیره وجود دارد.

چسب حرارتی

چسب تفنگی، یک نمونه از چسب های حرارتی است.

چسبهای گرم، همچنین با عنوان چسب های حرارتی مایع شناخته می شوند.

ترپوپلاستیک ( قابل ارتجاع یا نرمش پذیر در اثر حرارت ) در حالت ذوب شده (در محدوده ی دمایی ۶۵_ ۱۸۰ درجه سانتی گراد) به کار برده می شود که در سرما به صورت جامد در می آید تا پیوندهای قوی در محدوده ی وسیعی از مواد تشکیل دهند.

اساس چسبهای حرارتی اتیلن وینیل استات است که تقریبا بین هنرمندان به علت سهولت در استفاده و در محدوده ی وسیعی از مواد رایج که می توانند استفاده کنند، محبوب است.

چسب تفنگی یک روش کاربرد از چسبهای حرارتی است.

چسب تفنگی، چسب جامد را ذوب می کند. سپس اجازه می دهد مایع از طریق لوله اش از روی ماده عبور کند، همانجا که به جامد تبدیل می شود.

چسب ترمو پلاستی در سال ۱۹۴۰ توسط PROCER  و GAMBLE اختراع شده که به عنوان راه حلی برای مشکل چسبهایی که پایه و اساسشان آب در نظر گرفته شده است. که معمولا در آن زمان در بسته بندی ها استفاده می شده است. در آب و هوای مرطوب با مشکل رو به رو شد و باعث می شد که بسته ها باز شوند

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *